20 jaar Leo Smit Stichting
Logon

Zondagochtendconcerten in het Stadsarchief


In de zomer van 2015 organiseert de Leo Smit Stichting in samenwerking met Stadsarchief Amsterdam een serie van zes gratis toegankelijke concerten. De concerten illustreren de tentoonstelling Componeren in oorlogstijd in de Centrale Hal van gebouw De Bazel aan de Vijzelstraat 32 te Amsterdam. Elk concert wordt voorafgegaan door een inleiding. De tentoonstelling is van 5 juni t/m 23 augustus te bezoeken tijdens de openingsuren van het Stadsarchief.


 

7 juni 2015 - 10.45 uur

Meester en gezel

Leo Smit









Muziek van Leo Smit, Dick Kattenburg, Daniel Belinfante, Rosy Wertheim en Marius Flothuis.

Dick Kattenburg had net voordat de oorlog losbarstte zijn diploma's als violist en componist gehaald. Hij besloot nog aanvullende lessen in orkestratie te nemen bij Leo Smit. Toen Dick Kattenburg onderdook en Leo Smit gedwongen werd te verhuizen naar het ghetto, zetten ze de lessen schriftelijk voort.

Inleiding Susanne van der Wolf

Programma
Dick Kattenburg - Fluitsonate (1937)
Rosy Wertheim - Trois Morceaux voor fluit en piano (1939)
Daniël Belinfante - Pianosonatine nr. 3
Marius Flothuis - Sonata da Camera opus 17 (1943)
Dick Kattenburg - Pièce (1939)
Leo Smit - Lento uit Fluitsonate (1943)

Eleonore Pameijer - fluit
Marcel Worms - piano




 

21 juni 2015 - 10.45 uur

Verzet en arrestatie

Lex van Delden
Muziek van Theo Smit Sibinga, Lex van Delden, Marius Flothuis en Hendrik Andriessen.


Voor de oorlog heette Lex van Delden nog Alexander Zwaap. Zijn verzetswerk maakte een schuilnaam noodzakelijk, na de oorlog werd zijn naam officieel veranderd in Lex van Delden. Hij vervalste persoonsbewijzen en bij de ontploffing van een cardbidlamp verloor hij het zicht aan één oog, maar hij wist uit handen van de bezetter te blijven. Marius Flothuis verborg onderduikers en organiseerde illegale huisconcerten. Hij werd op 18 september 1943 verraden en opgepakt. Tijdens zijn gevangenschap in Kamp Vught en later in Sachsenhausen bleef hij componeren. Zijn muziek droeg hij mee tijdens de beruchte dodenmarsen. Flothuis overleefde en probeerde zijn leven in Amsterdam weer op te pakken.

Inleiding Kees Arntzen

Programma
Theo Smit Sibinga - Trois Images (1954)
Lex van Delden - Duo per flauto ed arpa
Marius Flothuis - Pour le tombeau d'Orphée voor harp solo
Marius Flothuis - Sonate da Camera op. 42 voor fluit en harp
Hendrik Andriessen - Intermezzo voor fluit en harp

Eleonore Pameijer - fluit
Erika Waardenburg - harp



 

5 juli 2015 - 10.45 uur

Een bloeiend koorleven

Rosy Wertheim
Muziek van Rosy Wertheim, Henriëtte Bosmans, Israël Olman, en Lex van Delden.

Rosy Wertheim kwam uit een goed nest. Haar grootvader was bankier en weldoener. Rosy was niet alleen muzikaal, ze had ook de sociale bewogenheid van haar opa geërfd. Rosy gaf pianoles aan de allerarmste kinderen en ondersteunde hen financieel. Ook leidde ze een kinderkoor in de Joodse buurt, 'de ergste schooiertjes' zoals ze zelf zei. Israël Olman was maar een paar jaar ouder dan Rosy, zijn ouders hadden het beduidend minder breed. Toch kreeg hij al jong muziekles, op zijn zestiende leidde hij zijn eerste koor. Daar kwamen er al snel meer bij en Olman componeerde populaire liederen voor zijn koren. Bij zijn 25-jarig jubileum werd hij toegezongen in het Concertgebouw door vijf koren. Honderden mensen kwamen hem een aubade brengen aan huis.

Inleiding Ferry Jongbloed

Programma
Henriëtte Bosmans - Trois Impressions voor cello en piano
Lex van Delden - Vocalise voor Henriëtte Bosmans
Israel Olman - Drie voordrachtstukjes voor piano
Rosy Wertheim - Sonatine voor cello en piano

Stephan Heber - cello
Martijn Willers - piano



 

19 juli 2015 - 10.45 uur

Vrouwelijke componisten

Henriëtte Bosmans
Muziek van Henriëtte Bosmans, Rosy Wertheim, Daniël Belinfante, Martha Belinfante-Dekker, Max Vredenburg, Hans Krieg, Marjo Tal en Simon Gokkes.

In 1919 mochten vrouwen voor het eerst stemmen. Componeren werd nog echt als een mannenberoep gezien. Sterke vrouwen als Rosy Wertheim en Henriëtte Bosmans doorbraken het taboe. Zij kozen hun eigen weg en componeerden de mooiste muziek. Martha Belinfante-Dekker runde samen met haar man Daniël Belinfante hun muziekschool in de Watergraafsmeer. Zij componeerde een aantal verzetsliederen. Critici omschreven Marjo Tal als 'een pianiste met een krachtige muzikale wil, een mengeling van mannelijke stoerheid en vrouwelijke zachtheid'.

Inleiding Pauline Micheels

Programma
Henriëtte Bosmans - Daar komen de Canadezen
Rosy Wertheim - Twee liederen
Max Vredenburg - liederen
Daniël Belinfante - De dans der goden; Gedachten van een jonge dichter
Martha Belinfante-Dekker - Aan de Stilte
Marjo Tal - Chansons
Hans Krieg - liederen
Simon Gokkes - Kaddisch

Irene Maessen - sopraan
Eleonore Pameijer - fluit
Reinild Mees - piano



 

2 augustus 2015 - 10.45 uur

Sem Dresden en het Amsterdams conservatorium

Sem Dresden
Muziek van Sem Dresden, Bertus van Lier, Henriëtte Bosmans, Leo Smit en Dick Kattenburg.

Sem Dresden stond aan de wieg van menig componistencarrière. Zelf nog opgeleid in Duitsland was hij een van de eersten die zich aangetrokken voelde door de Franse muziek. Zijn legendarische compositielessen hebben grote invloed gehad op het componeren in Nederland tijdens het Interbellum. Onder zijn leerlingen bevonden zich o.a. Leo Smit en Rosy Wertheim. Na zijn afstuderen werd ook Smit docent aan het Amsterdams conservatorium waar Dresden de scepter zwaaide.

Inleiding Eleonore Pameijer

Programma
Bertus van Lier - Dans
Sem Dresden - Selectie uit Vijf kleine klavierstukken
Henriëtte Bosmans - Vieille Chanson
Leo Smit - Forlane uit Suite pour piano
Dick Kattenburg - Deux Valses, Tempo di Blues

Lodewijk Crommelin - piano



 

16 augustus 2015 - 10.45 uur

Amsterdam een veilige haven?

Franz Weisz
Met muziek van Franz Weisz, Bob Hanf, Nico Richter, Leo Smit en Géza Frid

Verschillende buitenlandse musici dachten in Amsterdam een veilige haven gevonden te hebben. Franz Weisz ontvluchtte het antisemitische regiem in Hongarije en vestigde zich als pianist en componist in Amsterdam. Hij sloot zich aan bij het Genootschap van Nederlandse Componisten en verkreeg de Nederlandse nationaliteit. Hij liet zich zelfs hervormd dopen. Hij werd door de nazi's opgepakt en vermoord in Auschwitz. Géza Frid verliet in 1927 Hongarije en vestigde zich in Nederland. De Joodse musicus, die zijn Hongaarse nationaliteit had opgegeven, kon als stateloos burger in 1940 geen kant meer op. Hij organiseerde bijna vijftig clandestiene huisconcerten en trad op voor een appel en een ei. Als door een wonder ontliep hij deportatie en overleefde de oorlog.

Inleiding Carine Alders

Programma
Bob Hanf - Kleine Suite (1939)
Franz Weisz - Suite für Klavier, opus 2
Nico Richter - Twee Stukken
Leo Smit - Sonate voor fluit en piano (1943)
Géza Frid - Caprice Concertante (1930)

Eleonore Pameijer - fluit
Andrei Banciu - piano


Stadsarchief Amsterdam

Uilenburger Concerten op reis
homepage
Uilenburger Concerten